Omdat het Hannah's laatste vrije dag was, voordat ze weer naar school moest, zijn we met de trein naar Fremantle gegaan. Daar was een markt, en natuurlijk het strand. De markt was ergens binnen en om de plaats te koelen hingen er overal ventilators, met vier waterslagen ervoor die een aangename mist verspreidden. Uhm... Ja dat was het meest spannende. ;P
Het leuke aan zo'n dagje uit (thuis eigenlijk ook) is dat je stiekem de hele dag toch het kind aan het opvoeden bent. Aan het leren. Want er doen zich zoveel situaties voor waarin je 'de dingen des levens' uitlegt, op een manier waarop jij vindt dat goed is. Je wil ze toch jouw visie meegeven. Kom zo snel even niet op een goed voorbeeld...
En als ze dan meerdere au pairs in haar leven gaat hebben, maakt haar dat dan niet een heel sociaal breed georienteerd meisje of zoiets? Misschien wereldwijs? Misschien meer volwassen? Bedoel, natuurlijk krijg je niet alleen van je ouders een 'opvoeding' mee, je omgeving, maatschappij, familie, school en vrienden maken je ook tot wie je bent, maar een au pair staat toch wel erg dichtbij. Wat doet dat met een kind?..
Oja, voorbeeld. Toen we naar het strand liepen lagen er twee meiden topless. Nogal ongewoon hier. Vooral als je pal naast het looppad gaat liggen. Toen vroeg Hannah of ik dat ook zou doen. Dan wil ik haar toch iets bijbrengen in de trant van 'naaktheid is niet vies, je hoeft je niet te schamen voor je lichaam.' Dus ik zei: "yes I could do that... I'm not ashamed of my body" (oke niet helemaal waar, maar ach) 'Maar, in deze maatschappij hoef je nou ook weer niet overal zomaar bloot te gaan.' "Okay, yes I did, ones, but at a part of the beach where almost no-one would see me, so I wouldn't bother anyone."
En we hebben de hele dag 'waarheid, doen of durven' gedaan. Ik heb haar aangespoord met volwassenen te praten (vreemden), want dat vindt ze moeilijk. Als een winkelbediende bijvoorbeeld een praatje met me maakt en dan iets tegen Hannah zegt, wordt ze verlegen en klapt ze dicht. Dus ze moest de weg gaan vragen. Ze vond het eng maar ze deed het wel en ik was heel trots op haar :) We waren zelfs niet meer verdwaald.
Zij spoorde mij aan om me niks aan te trekken van wat anderen van me denken, dus ik heb mijn taak ('durven') voltooid. De opdracht was... ga als een achterlijk konijn voor die man springen. "That's scarry", was zijn reactie. En het grappige was, Hannah schaamde zich nog meer dan ik, dus zo'n opdracht krijg ik gelukkig nooit meer!
En aan het eind van zo'n dag ben je kapot ;)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten