Zelfs aan de andere kant van de wereld geven het internet (Skype) en het gsm-netwerk je de mogelijkheid in contact te blijven met je geliefden. Met je liefde in het bijzonder. Toen ik vertrok realiseerde ik me dat niet zo. Ik dacht een turbulente relatie achter te laten. "We zien wel weer als ik terug kom." Maar nu zit ik hier, still in touch, stiekem hevig te verlangen naar een knuffel van mijn liefde die ik mis... Het is flink afkicken. Gelukkig rook ik weer ;) Ik weet niet of contact hebben het erger maakt of juist niet, maar ach.
Pascal gaf me een kettingkje met een steentje eraan dat me zou moeten beschermen op reis. En dat deed het. Tegen de zon.
Iets te enthousiast liggen bakken. Wat zeer onverstandig en kankerverwekkend is hier, maar ik was natuurlijk stronteigenwijs en desparate om een kleurtje te krijgen. Dat is er inmiddels alweer afverveld...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten