Afscheid

Afgelopen weekend ging Karen met drie vriendinnen een weekendje naar Margaret River. Ik had Hannah dus. Maar die ging zaterdag bij haar vriendinnetje slapen dus ik ging lekker uit, mijn laatste stapavond in Perth.
Ik ben eerst gaan barbecuen bij Damien die toevallig smste, een Ier die ik ken van Margaret River, en de rest van de mensen die ik kende van daar en zijn huisgenoten. En toen zijn we met z'n allen uit gegaan. Op het eind was bijna iedereen bezopen (schaamteloos) en ik nog steeds nuchter want ik was met de auto. Maar het was een heel gezellige avond. Lekker gedanst.

Het is nu woensdagavond. Zaterdag om 17.00 vlieg ik naar Bali. (15-6 's middags terug in Perth, nog 1 dag bij Karen en Hannah, en dan de 16e 's avonds de vlucht naar Nederland.) De tijd vliegt en ik moet nog zoveel doen/regelen! En spontaan bloeit mijn sociale leven op. Nog twee vrije avonden en vier mensen hebben me gevraagd iets te gaan doen. Ik leerde gisteren een leuke meid kennen in de sportschool (Nadia) die me vroeg, Jeverly en Sheyan (die van poker, badminton enz), Damien (die Ier), en Cam uit Margaret River die toevallig in Perth was me daarom smste. Bizar. En waarschijnlijk doe ik uiteindelijk niks ;) Gewoon even teveel.

Vrijdag komt iedereen naar ons toe omdat 't mijn laatste avond is. Ooms, tantes, buren, 'mijn vrienden', schoolvriendinnetjes enz. Ik ben vreselijk bang dat ik er een groot drama van ga maken omdat ik misschien wel de hele tijd moet huilen. Zo stom, maar weer niet wat ik eraan kan doen. Ik weet gewoon dat ik al die mensen (heel misschien op Karen, Hannah en Tiny na) nooit meer ga zien en als ik ergens slecht in ben dan is het wel in definitief afscheid nemen. Vreselijk! Ik zie vreselijk op tegen het afscheid maar zie niet op tegen het weggaan. Lekker weer de verantwoordelijkheid alleen over mijn eigen hachie.

Mijn dag van vertrek is ook volgepland want dan gaan gaan we 's middag met Hannah's grootouders van haar vaders kant met z'n allen lunchen  bij de Chinees (Yam tsa). En dan is de tijd echt op...