Op avontuur in een oud busje

De oproep voor een reisgenoot bleek van Lena te zijn, een Duitse meid van 29 die steeds ergens een paar weken werkte in ruil voor kost en inwoning. Dit keer verbleef ze in het afgelegen dorpje Augusta, een half uurtje van Margaret River vandaan. Bij een oud vrouwtje waar ze de tuin deed en wat poetste. Nu had die vrouw een zoon met een 27 jaar oud busje. Met een matras achterin, over het reservewiel heen, was het met een beetje fantasie een kampeerbusje. En die mocht ze een paar dagen lenen :)

Ik bracht de nacht door bij hen in Augusta, en de dag erop vertrokken we, naar Pemberton. Een uurtje of twee rijden. Daar bezochten we in het woud een boom die vrij te beklimmen was, de 'Bicentennial tree'.
Erg gevaarlijk (zeker omdat het regende wat de 'treden' glibberig maakte), geen net en vreselijk hoog. Het eerste platform was op 25 meter hoogte, het tweede op 75... Op vijf meter hoogte was ik bang en begon het weer te regenen, dus ik kan niets vertellen over een spectaculair uitzicht ;)

Dit soort bomen hebben nauwelijks takken. Het zijn meer hele hoge sprieten. Deze boom leeft trouwens gewoon, ondanks de ijzeren stangen die erin geslagen zijn.

In dat bos hebben we later gecampeerd. De weg ernaar toe was glibberig. De 4 wheel drive stond niet aan omdat Lena bang was dat de hendel af zou breken ofzo als we iets veranderden, omdat het zo'n oud busje was... Bergaf trapte ze op de rem en we begonnen te slippen. Dwars op de weg kwamen we tot stilstand nét voordat we omkiepten. Dat was iets te veel avontuur ;P

De 'camping' bestond uit wat WC's met een gat eronder, en een afdak met wat bakplaten en kookpitten. Geen verlichting, douches of drinkwater. Om 7pm lagen we in het busje in het pikkedonker naar de regen te luisteren, en probeerden we zo goed als mogelijk het water op te vangen dat naar binnen sijpelde. Het ding was zo lek als een vergiet.

De dag erna heb ik dat met wat tape en vuilniszakken gefixt. En we reden via Walpole naar Denmark. Daar was een woud waar je de 'top tree walk' kon doen. Op zo'n 50 meter hoogte door de bomen lopen, leuk!

En ik had geen jasje bij me... Maar Lena had een modieuze poncho bij zich :P

Door vuur, ziektes en ongedierte worden die hoge bomen wel vaker van onder aangevreten. Maar ze groeien gewoon door.

We verbleven op een schattige camping, een eindje rijden van Denmark af. Daar waren geen kookstellen, maar kon je hout kopen voor je vuurtje. Wij hadden een gaspitje bij ons.

We reden terug via Manjimup. En namen een verkorte route die aangeduidt stond als 4 wheel drive road. Net als de geasfalteerde wegen, rij je uren dwars door het bos heen. We reden ook nog door een vallei. Groen, glooiend, met plassen, koeien en schapen. Het enige waaraan je kon zien dat het niet Nederland was, is aan de rood gekleurde aarde naast de weg, omdat hier zo veel ijzer in het water zit.

Al met al een leuke tijd gehad. Het was gezellig met Lena en veel spannender dan Margaret River! Lena zit nu in Perth, op zoek naar nieuw werk waar dan ook, dus zagen we elkaar afgelopen weekend weer. In een van de barretjes in Perth, waar op zondagavond na 10 uur zowat alles sluit. Maar het uitgaan begint hier dan ook wel veel vroeger dan in Nederland. Rond 8/9 uur. Wel fijn eigenlijk.